Lato się kończy

Nie wiem, czy zauważyłyście, ale jesień zmierza ku nam. I to coraz szybciej. Wczoraj moi Rodzice skończyli kopać ziemniaki. Więc wieczorem zrobiłam po drinku i małzek zawołał ich do nas. Siedzieliśmy na tarasie, było cudnie, ciepło, wiał lekki wietrzyk. I te kolory na niebie.... Ale w powietrzu czuć było dymy z ognisk, palone badyle mają specyficzny zapach. I ten zapach uświadomił mi, że kolejne lato to już własciwie przeszłość. Że czas przygotować się na chłody, szarugi i smutne zawodzenie wiatru w kominie.
Szkoda, tak strasznie szkoda. Tym bardziej, że nasze urlopowe plany wzięły w łeb i jedyną atrakcją na pożegnanie lata będzie wyjazd w niedzielę, o ile pogoda pozwoli, oczywiście.
Szkoda mi lata. Kwiatów, pomidorów i malin prosto z krzaka, brzoskwiń, które własnie dojrzewają na drzewie. I tego powietrza, pachnącego trawą, lasem i nagrzaną ziemią. Szkoda mi nawet tego prania, które expresowo schło na balkonie.
A chyba najbardziej będzie żal tych dni, kiedy mogłam, ale nie MUSIAŁAM wielu rzeczy. We wrześniu czekają nas zmiany, boję się ich, bo nie wiem, czy dam radę.
Zobaczymy.